ที่ตั้งประวัติตำบลนาแวง

    ตำบลนาแวงเป็นหนึ่งในเก้าตำบล ของอำเภอเขมราฐ โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของพื้นที่อำเภอเขมราฐ ทิศเหนือเป็นเขตชายแดนมีแนวเขตติดกับประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ซึ่งมีลำน้ำโขงกั้นเป็นแนวเขตยาวประมาณ 30 กิโลเมตร ทิศใต้มีแนวเขตติดกับตำบลกองโพนและตำบลตะพาน กิ่งอำเภอ นาตาล สถานที่ตั้งของตำบลนาแวง มีร่องรอยอารยะธรรมของประวัติศาสตร์อันเก่าแก่และยาวนานหลายปี โดยไม่มีการบันทึกหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษร มีเพียงซากปรักหักพังของสถูปเจดีย์ และบอกเล่าต่อๆกันมาให้ได้กล่าวขานกันเท่านั้น เช่น ร่องรอยของสถูปเจดีย์ที่วัดป่าธรรมจักรวนาราม ซึ่งอยู่ติดอยู่กับที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลนาแวง ลักษณะสถาปัตยกรรมที่คล้ายสมัยขอมในยุคหลังประวัติศาสตร์ มีอายุประมาณ 1,500 ปี ในยุคของอาณาจักรฟูนันกำลังรุ่งเรือง ชนเผ่าองขอมได้อพยพขึ้นมาตามลำน้ำโขงเพื่อแสวงหาอาณานิคมใหม่ จึงได้นำเอาศิลปะวัฒนธรรมและความเชื่อทางศาสนามาเผยแพร่ และสร้างสถานประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ซึ่งเป็นหลักฐานที่ปรากฏตลอดแนวลำน้ำโขง ที่ปรากฏเด่นชัดก็คือ วัดพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อบ้านปากแซง ตำบลพะลาน กิ่งอำเภอนาตาล และวัดพระธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม เป็นต้น แต่ประวัติของบ้านนาแวง ตำบลนาแวง จากคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้าน ก็ไม่ใครสามารถให้คำยืนยันได้ว่าบ้านนาแวงก่อตั้งมาตั้งแต่เมื่อไร เกิดมาก็เห็นร่องรอยความเก่าแก่ของหมู่บ้านอยู่แล้ว

          คุณพ่อกำนันซุย ไชยจักร เล่าว่าตำบลนาแวงแต่เดิมชื่อว่า เมืองโขงเจียมเหนือ ส่วนโขงเจียมใต้ก็คืออำเภอโขงเจียมในปัจจุบัน ซึ่งเมืองทั้งสองตั้งขึ้นพร้อมกัน ผู้ก่อตั้งเมืองโขงเจียมเหนือคือ พ่อมหาวิชัย พ.ศ. ไม่ปรากฏ ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการปกครอง จึงเปลี่ยนชื่อเมืองโขงเจียมเหนือเป็นตำบลนาแวง ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2465 (โดยประมาณ) โดยจัดลำดับผู้ที่ดำรงตำแหน่งกำนันตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ดังนี้